“Ik heb gemerkt dat jezelf zijn het allerbeste werkt.”
Dominique zocht voor haar opleiding Social Work een stageplek met een bijzondere doelgroep: mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB) en complex gedrag. Die zoektocht bracht haar bij Trajectum. Inmiddels is haar jaar stage bijna klaar. Haar interesse in de ggz is alleen maar gegroeid.
Nieuwsgierig naar de verhalen achter gedrag
Tijdens haar zoektocht naar een stageplek kwam Dominique Trajectum tegen. Ze wilde graag werken met mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB). Juist de combinatie met complex gedrag trok haar aan.
“Er was altijd al iets aan deze doelgroep dat me aansprak. Het lijkt me ingewikkeld als je de wereld net niet helemaal begrijpt en daardoor gefrustreerd raakt. Ik was benieuwd naar de verhalen van deze mensen. Hoe komt iemand ergens terecht? Wat heeft iemand meegemaakt?”
Na een gesprek kon ze al snel beginnen. Ze loopt twee dagen per week stage, op maandag en dinsdag. Voor haar had dit wel meer mogen zijn. “Op een groep gebeurt zoveel in een week. Daarvan ben ik er natuurlijk maar twee dagen. Daardoor mis je ook wel veel van de ontwikkelingen op de groep en cliënten. Dat is soms lastig.”
“Het lijkt me ingewikkeld als je de wereld net niet helemaal begrijpt en daardoor gefrustreerd raakt. Ik was benieuwd naar de verhalen van deze mensen. Hoe komt iemand ergens terecht? Wat heeft iemand meegemaakt?”
De kleine stappen tellen
Wat Dominique het mooiste vindt aan haar stage, zijn de momenten waarop ze merkt dat het contact met een cliënt groeit. Een goed gesprek tijdens een dienst, iemand die een klein stapje zet of uit zichzelf om hulp vraagt.
“Als iemand normaal heel koppig is en dan toch naar je toe komt om iets te vertellen, in plaats van het op te kroppen, is dat al echt een overwinning. Soms zijn het hele kleine dingen. Maar juist die momenten laten zien dat je iets voor iemand kunt betekenen.”
Het vertrouwen dat ze met cliënten opbouwt, geeft haar veel voldoening. Een belangrijke les die ze daarin heeft geleerd: blijf dicht bij jezelf. “Ik heb gemerkt dat jezelf zijn het allerbeste werkt. Als je authentiek bent, ben je veel toegankelijker voor mensen. Je hoeft je niet anders voor te doen.”
Fijne plek om te leren
Ook in het team voelde Dominique zich vanaf het begin op haar plek. Ze ervaart de samenwerking als gelijkwaardig en voelde zich nooit anders dan de rest. Dat maakte het voor haar een fijne plek om te leren en ervaring op te doen.
Tegelijkertijd daagt het werk haar uit om verder te kijken dan gedrag. Vooral de forensische kant van de zorg blijft haar boeien.
“Je moet wel de mens achter het verhaal kunnen blijven zien. Wat heeft iemand meegemaakt? Hoe is iemands leven gelopen? Ik vind het interessant om daarachter te kijken.”
Het werk is niet voor iedereen weggelegd. Je moet stevig in je schoenen staan en niet alles persoonlijk nemen. “Je moet het wel echt willen. Het kan heftig zijn, maar je krijgt er ook veel voor terug. Vooral het vertrouwen dat je met cliënten opbouwt.”
Nog niet helemaal afscheid nemen
Dominique heeft nog tweeënhalf jaar te gaan met haar opleiding. De stage bij Trajectum zit er bijna op. Hierna wil ze ervaring opdoen binnen een heel andere doelgroep: de jeugdzorg. Interessant, maar ze vindt het jammer dat haar stage bij Trajectum stopt.
Dat haar vertrek ook voor cliënten even wennen is, merkt ze in de gesprekken. Zo was ze samen met een cliënt bezig met de inrichting van haar kamer. Toen Dominique vertelde dat ze binnenkort zou vertrekken, vond de cliënt dat jammer. Maar er moest ook nog iets gebeuren.
“Ze zei: ‘Dan moeten we wel de schoenenkast nog regelen, hoor. Dat moeten we niet vergeten.’ Ja, prioriteiten hè!”